Geçen haftalarda karşımıza çıkan hava ve yol muhalefeti bu hafta yerini güzel bir aktiviteye bıraktı. sonunda ip oyunumuzu oynayabildik. ne mutlu bize:) bu oyunda dikkatimi çeken şey, konuşarak ve konuşmadan yapmaya çalışığımız şekiller arasında kalite farkı olmadı bence. ikisi de yeterince başarısızdı. neden böyle oldu?
1- konuşma faktörünü bir avantaj olarak kullanmayı beceremedik
2- herkesin üzerinde mütakabata vardığı bir liderimiz yoktu
3- gözlerimiz kapalıydı:)
konuşmayı bir avantaj olarak kullanmayışımızı ele alalım.bence aslında biz bunu günlük hayatta da pek kullanmıyoruz. birşeyleri söylemek yerine söylenmeyi tercih ediyoruz mesela. ya da “trip” atarak anlatıyoruz derdimizi bazen. anlaşma aracı olarak konuşmanın daha yoğun kullanılması beraberinde gurup olarak çalışmayıda kolaylaştıracaktır.
ikinci olarak, bir lider olmamasını değerlendirirsek, aslında bununda yine birlikte çalışma anlayışının yeterince gelişmemiş olmasına dayandırabiliriz. bence bu konu üzerinde durmalıyız.
üçüncü olarak gözümüz kapalıydı. bunun için yapacak bişey yok zaten oyunun kuralı bu.
bütün bunlardan bağımsız olarak birde eğitimde görsel öğeler kullanmanın sözel anlatıma göre ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu bir kez daha anlamış oldum.
bitti.
